No.2

Kochani, jeśli na Gubałówkę to proponuję takie miesiące jak październik, listopad, początek grudnia. Może kwiecień. W sezonie (a w szczególności letnim) po prostu nie, nie jedźcie tam! Kilka informacji praktycznych: Jeśli wybieracie się tylko po to, by zobaczyć jak jest na Gubałówce... zostańcie na Krupówkach. Też widać Giewont, a nie płaci się za wjazd. Kolejka linowa droga w cholerę. Ulgowy (tu kupiony nielegalnie bo co prawda legitymacja jest, ale lat 26 już dawno nie ma... z drugiej strony nikt nie sprawdza, więc...) 13zł w jedną stronę (15zł cały). Można kupić z opcją powrotną (21zł cały, 17zł ulgowy). Jeśli już, kupować przez Internet, odpada Wam stanie w kolejce. Jeśli jednak nie macie takiej opcji to idźcie do biletomatu przed wejściem (kolejka 10 minut, do kas 20/25 minut). Wjazd trwa ok. 5 minut. Warunki średnie: zaduch, tłok, ścisk, nie ma się czego chwycić, miejsc do siedzenia z 5 na przedział. Osób jedzie z 20 w przedziale. Ciężarnym nie polecam, bo o uraz brzucha łatw...

Wychodzimy przed pensjonat, temperatura dość, powiedziałabym, rześka. No to wkładam długi rękaw, Polce pełnowartościowe, długie body, do tego bluzkę z długim (a jakże) rękawem i jeszcze bluzę do plecaka. Jedziemy. Kanapki zostały - a po co nam kanapki! Na parkingu pod Doliną Strążyską (na końcu ul.Strążyskiej w Zakopanem) temperatura zgoła inna. Przebieram Polkę w coś lżejszego i tracimy wózek przez zasikanie w trakcie zmiany pieluchy. Wbrew pozorom okazuje się to jednym z lepszych rozwiązań tej wycieczki. Wstęp do Tatrzańskiego Parku Narodowego dość tani: bilet normalny 5zł, ulgowy 2,50zł, Polka wchodzi cichaczem pod budką strażnika. Pan ze zdziwieniem odnotowuje jej obecność i wręcza jej jeszcze książeczkę PTTK na pieczątki (5zł). Przy wejściu/wyjściu z doliny mało zachęcające toalety i już, już -  Tatry. Wszyscy zdziwieni, że Pola taka mała, a tak zasuwa do góry, biegiem po kamieniach! Naszą podróż możnaby streścić tak: "Tati, hopa, hopa" (Polka na rękach). "C...

Pakujemy się na wyjazd. Niektórzy z moich czytelników pamiętają z poprzedniego bloga wyskoki z personalizowanymi saszetkami na bieliznę, więc... mogą być zdziwieni, jak znormalniałam w ciągu tego roku! Oto krótki poradnik jak się spakować na wakacje, czego nie zapomnieć, a co można sobie darować. Wyjeżdżamy w Tatry polskie na 14 dni w I połowie sierpnia. Tak się przygotowujemy do wyjazdu: Kosmetyki: Każda kobieta zabiera to, co jest jej niezbędne. W moim przypadku zestaw podstawowy to: - Żel głęboko oczyszczający SEPHORA - Tonik pobudzający SEPHORA - płatki kosmetyczne - Nivea Creme Care do mycia ciała - szampon Aussie Miracle Moist - Guerlain - podkład do twarzy - Mascara Full Action SEPHORA - perfumy (próbki) - dezodorant - balsam - krem na opuchnięte nogi* - wsówki, gumki do włosów i jeśli się zmieści to prostownica - maszynka - szczoteczka i pasta do zębów - grzebień/szczotka Wszystko mieści mi się w małej kosmetyczce, zabieram podróżne ilości w turystycz...

Nadeszła do nas śródziemnomorska aura upałów. Podobno wiatry znad Sahary, podobno ruchy na słońcu i zbliżająca się apokalipsa - jakikolwiek byłby powód tych wysokich temperatur, trzeba się jakoś przed nimi chronić. Dzieci 0-12 miesięcy  Maluszki ciężko znoszą upały, niestety, często z racji braku wyobraźni rodziców. Przykładowo wczoraj, temperatura +38 stopni (na wyświetlaczu mojego auta), a pani wiezie dzieciątko w mało przewiewnej gondolce, ubranego w pełny pajacyk z długim rękawkiem i ciepłą czapeczkę. Ergo  - nie ubieramy dzieci za ciepło. Podobno maluszek powinien mieć na sobie jedną warstwę więcej, niż rodzice. Niemniej jednak, w takie upały zasada ta nie obowiązuje. Jeśli dziecko przyzwyczajone jest do temperatury 36,6 stopnia (z brzuszka mamy), to upały, gdzie odczuwalna temperatura jest wyższa - nie ma potrzeby ubierania go cieplej! Polę ubierałam leciutko, przeżyła, ma się dobrze. Strój dedykowany to pieluszka (opcjonalnie majteczki lub krótkie spodenki),...

Wpadli dziś do nas znajomi. Cała plejada - od koleżanki z licealnej ławki po znajomych z harcerskich obozów żeglarskich. W końcu! W sumie narzekałam na nudę, monotonię, że bez sensu to wszystko, że Pszczyna piękna, no, ale jak na wygnaniu. Mąż przyklejony do ekranu komputera dłubie doktorat, ja z brzuchem uwijam się przy Polce, niczym Danusia Wałęsowa, sprzątam, piorę, oddzwaniam do teściowej, naprzemiennie z mamusią. Taki lajf . A tu, jakby się zastanowić: się spotkać nie mogę, bo kuzynka przyjechała, koleżanka z córeczką, druga. Z trzecią się umawiam właśnie SMS-ami. Wczoraj siostra z mężem i córą wpadli na obiad, w czwartek był ojciec, teść, teściowa. Matka w piątek. Teściowa od poniedziałku do środy (z noclegiem, wyższy level  odwiedzin). Dzieje się. Jakby tego było mało, to perfekcyjna postawa każe mi dom czyścić, jak dla brytyjskiej królowej przed każdą wizytą - i po każdej (bo przecież wieczorami daję korki, żeby mieć na środki czystości). Niby zwolnienie, niby powoli sobi...

Wiosna, droga blogosfero, wiosna. W Biedronce żonkile za niecałe 5zł, tulipany i nagle w domu (bo oczywiście wzięłam je ze sobą) zapachniało jak Baryce wracającemu do ojczyzny - wiosną. Przedwiośnie, podłe, brunatne, z szarym, mętnym niebem, zimne i niedostępne przedwiośnie, zło przejściowych pór roku - powoli odchodzi do przeszłości. Mimo, że rano, o 6, kiedy wybiegam do pracy ziemia nadal zmarznięta i szyby w aucie oszronione - wiosnę czuję. Wkładam lekki płaszcz - mimo wszystko. Szybka, poranna przebieżka po sprawunki pracowo-domowe. Temperatura pewnie w granicach 8 stopni, niby ciepło, ale wiatr przenikliwie zimny. A słońce grzeje buzię, aż miło. Myślę sobie - tak chcę. Żeby mnie takie ciepełko łaskotało w przymknięte powieki a zimny wiatr przynosił opowieści znad siedmiu mórz. A po 11 będzie już tak ciepło, że aż schowam płaszcz do przepastnej torby i w krótkim rękawku będę paradować sobie po włoskiej promenadzie, pić espresso w przerwie na kawę, podglądać turystów z wyżs...

"Nie ma to, jak od początku być numerem drugim" - powiedział mąż obserwując proces powstawania nowego logo. Hm... czyżby tylko to miał na myśli? Blog jest drugi - to chyba jasne? Prowadziłam już jednego. Nie tak dawno temu. Ale nie będę mówiła gdzie i po co, bo sprawa jeszcze nie przycichła, co będę jedynce odbierać splendor, glorię i rdzewiejącą chwałę. Niech ma. W końcu to ważna część mnie, pisałam z zapałem. Ale już nie będę - bloga podczytywała teściowa, ciotka, kuzynka, w wolnych chwilach i matka. Podejrzewam o lekturę też ojca i kuzynów z trzeciej linii. Nie lubię, jak mi wszyscy zaglądają do pamiętnika, więc się powolutku z tamtej lokalizacji przeprowadzałam. Myślałam sobie - po cholerę mi kolejny blogostan? Przecież czasu mam i tak jak na lekarstwo, pisać nie będzie pewnie kiedy. Ale, jak się okazało, przeprowadzki to mój żywioł, przeniosłam więc i bloga. Kiedyś, w ciągu jednego roku przeprowadziliśmy się cztery razy. Cztery! Raz nawet upchnęłam z siostrą rega...